ตอนย่อย

ตอนที่ 1 ทางออก (2/3)

ทางออก (2/3)

“ก่อนอื่นคุณน้อยหน่าจะต้องทดสอบการเชื่อมต่อกับเครื่องเล่นเกมก่อนนะคะ ไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยนะคะ เครื่องเกมของเราทุกเครื่องผ่านการทดสอบด้วยมาตรฐานระดับโลก เครื่องเล่นเกมจะอ่านคลื่นสมองของคุณน้อยหน่าและวิเคราะห์แยกแยะการทำงานของคลื่นสมอง จากนั้นแปลคลื่นสมองที่ได้ร่วมกับการตอบสนองของคุณน้อยหน่า ช่วยให้คุณน้อยหน่าบังคับเกมได้ด้วยความคิดค่ะ เป็นความคิดง่าย ๆ ทั่วไปนะคะ เรายังอ่านใจคนจากคลื่นสมองไม่ได้ เทคโนโลยีเรายังไปไม่ถึงขั้นนั้นค่ะ”

น้อยหน่ามองดูห้องเล่นเกมที่มีความกว้างพอที่จะจอดรถยนต์ได้ทั้งคัน พื้นและผนังห้องบุไว้ด้วยแผ่นพลาสติกกันกระแทก เก้าอี้ตัวใหญ่ลักษณะเหมือนเก้าอี้ทำฟันตั้งอยู่กลางห้อง ตัวเก้าอี้บุนวมเอาไว้ในทุกจุดที่มีโอกาสสัมผัสกับร่างกาย หมวกคล้ายหมวกกันน็อกที่มีสายข้อมูลสีขาวเชื่อมต่อกับเพดานวางอยู่บนโต๊ะตัวเล็กข้าง ๆ เก้าอี้

“ทำไมต้องบุนวมเอาไว้ทั้งห้องด้วยคะ” น้อยหน่าถาม

“ผู้เล่นบางคนจะตื่นเต้นมากกว่าปกติเวลาเล่นเกมค่ะ บางครั้งพวกเค้าก็จะขยับตัวมากเกินไปจนหล่นจากเก้าอี้ เราเลยต้องทำพื้นให้นิ่มเข้าไว้จะได้ไม่มีใครเจ็บตัว คนที่เล่นเกมแบบไม่ใช้เก้าอี้เลยก็มีนะคะ คือใช้สมองบังคับตัวละครแต่ก็ขยับตัวไปด้วย เชิญคุณน้อยหน่าขึ้นบนเก้าอี้นะคะ ดิฉันจะเตรียมการวิเคราะห์คลื่นสมองให้สำหรับการใช้งานครั้งแรก”

แม้จะยังไม่มั่นใจเท่าไรแต่น้อยหน่าก็ขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้แต่โดยดี ตอนที่พนักงานเลื่อนหมวกมาครอบศีรษะเธอเห็นภาพหน้าจอเป็นภาพมัวเหมือนกระจกฝ้าจากนั้นจึงชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ

น้อยหน่าไม่เคยใช้งานอุปกรณ์ VR มาก่อน ในตอนแรกเธอแทบแยกไม่ออกว่าภาพที่เห็นเป็นเพียงภาพที่สร้างขึ้นด้วยคอมพิวเตอร์ แต่เมื่อเพ่งมองดูจึงสังเกตเห็นว่าทิวทัศน์รอบตัวซึ่งเป็นลานดินหน้าบ้านไม้หลังหนึ่งไม่ได้เหมือนจริงไปเสียทั้งหมด ภาพที่เห็นยังมีความเป็นภาพสังเคราะห์อยู่เล็กน้อย แต่ภาพมุมมองบุคคลที่หนึ่งเช่นนี้ทำให้เธอปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว

“คุณน้อยหน่าลองหยิบลูกแก้วที่วางอยู่บนโต๊ะดูนะคะ ขยับตัวธรรมดานี่แหละค่ะ”

น้อยหน่ายื่นมือไปข้างหน้าโดยลืมไปเลยว่าตัวเองตอนนี้มองเห็นภาพที่สร้างขึ้น ไม่ใช่ภาพจริง ๆ ของตนเองที่นั่งอยู่ในห้องเล่นเกม เธอก้มลงมองดูมือของตัวเองเพราะว่ามือของเธอไม่ได้ขยับไปข้างหน้าอย่างที่คิด

“ใจเย็น ๆ นะคะ ประมาณสิบวินาทีคอมพิวเตอร์ก็จะวิเคราะห์คลื่อนสมองของคุณน้อยหน่าเสร็จแล้วค่ะ”

เสียงของพนักงานดังขึ้นข้าง ๆ แต่น้อยหน่าหันไปมองแล้วไม่เห็นใคร

“เดี๋ยวนะคะ คอมพิวเตอร์จะใส่ตัวดิฉันเข้าไปในห้องทดสอบให้ค่ะ”

หลังจากที่พนักงานพูดได้ไม่นาน หญิงสาวคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ น้อยหน่า หน้าตาของเธอคล้ายกับพนักงานของร้านเกมแต่ดูแล้วไม่เหมือนคนจริง สัดส่วนรูปร่างของเธอเหมือนตัวละครในเกมที่มีหน้าตาสวยงาม

น้อยหน่าทดลองขยับมืออีกครั้งหนึ่ง คราวนี้มือของเธอที่มองเห็นในเกมขยับไปมาเช่นเดียวกับมือของเธอจริง ๆ

“เก่งมากเลยค่ะ คุณน้อยหน่าเป็นคนที่เข้ากับระบบเกมได้ดีมากเลยนะคะ เดี๋ยวเราจะฝึกการแยกประสาทนะคะ เวลาขยับตัวละครในเกมมือจริง ๆ จะได้ไม่ต้องขยับไปด้วย”

“ขอโทษค่ะ ตอนที่ทำอะไรแบบนี้ต้องเสียเงินรึเปล่าคะ” น้อยหน่าเป็นกังวลว่าเธอจะต้องเสียเงินมากกว่าที่คิด

“ไม่ต้องเสียค่ะ เวลาจะนับเฉพาะตอนที่เล่นเกม ถ้าคุณน้อยหน่าเล่นเกมไม่เกินสี่ชั่วโมงต่อวันก็จะไม่ต้องเสียเงินเลยค่ะ”

น้อยหน่าพยักหน้าให้กับพนักงานข้าง ๆ ตัวจากนั้นรู้สึกตัวว่าเธอหลุดเข้าไปในโลก VR โดยที่ไม่รู้ตัวเพราะเธอแทนตัวละครในภาพที่เห็นเป็นตัวของพนักงานร้านเกมจริง ๆ

การฝึกฝนเพื่อให้ใช้งานเครื่องเล่นเกมได้อย่างสมบูรณ์ดำเนินไปประมาณหนึ่งชั่วโมงจึงเสร็จสิ้น น้อยหน่าสามารถบังคับตัวละครในเกมได้เหมือนเป็นร่างกายของตนเองจริง ๆ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะไหวพริบและการปรับตัวของเธอเอง แต่ที่สำคัญก็คือความสามารถในการปรับแต่งของคอมพิวเตอร์ประสิทธิภาพสูงเยี่ยม

“คุณน้อยหน่าจะเข้าเกมเลยมั้ยคะ ขั้นตอนหลังจากนี้คุณน้อยหน่าคงทำเองได้แล้ว ถ้าไม่ต้องการคำแนะนำจากดิฉันแล้วดิฉันจะได้ลงไปดูลูกค้าที่หน้าร้านต่อค่ะ” พนักงานร้านเกมถาม

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวขอไปกินข้าวก่อนดีกว่า ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลยค่ะ” น้อยหน่าถอดหมวกที่ครอบหัวออกและรู้สึกเหมือนหลุดมาอีกโลกหนึ่ง เธอมองดูมือตัวเองที่ขยับไปมาพร้อมกับคิดว่าเกม VR นั้นเหมือนจริงมากจนไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ

“ถ้าอยากได้อาหารอะไรก็สั่งจากเมนูพิเศษของที่นี่ได้เลยนะคะ เราติดต่อกับร้านข้าวแถวนี้เอาไว้ สั่งจากที่นี่ให้มาส่งที่นี่ได้เลยค่ะ”

“โห กะว่าจะไม่ไห้ใครหนีไปไหนเลยสินะคะ” น้อยหน่าหัวเราะ

“กิจการร้านเกมก็ต้องแบบนี้แหละค่ะ อำนวยความสะดวกถึงขีดสุด ถ้าต้องการห้องน้ำในตัวก็จ่ายเงินเพิ่มได้นะคะ จะได้ไม่ต้องไปใช้ห้องน้ำร่วมกับคนอื่น”

“เท่าไหร่คะ”

“เดือนละสองร้อยค่ะ”

“งั้นเอาค่ะ แล้วจะสั่งข้าวตรงไหนคะ”

“สั่งจากแอปประชาชนได้เลยค่ะ ระบบของร้านเราเชื่อมกับศูนย์กลางอยู่แล้ว”

น้อยหน่าได้ยินแล้วก็เปิดแอปขึ้นมาสั่งข้าวและน้ำมากินเลยทันที ราคาจะแพงกว่าซื้อในร้านแต่นั่นเป็นสิ่งที่ต้องจ่ายเพื่อแลกมาซึ่งความสะดวก

*

ท้องอิ่มแล้วน้อยหน่าก็เข้าเกม เธอได้รับการต้อนรับด้วยห้องแต่งตัวสำหรับสร้างตัวละคร ในตอนแรกเธอสร้างตัวละครหญิงสุดสวยหุ่นเซ็กซี่แต่แล้วก็คิดได้ว่าใคร ๆ ที่เข้ามาเล่นเกมเกมนี้ก็คงคิดแบบเดียวกัน ตัวละครหน้าตาดีก็คงมีเกลื่อนเกม ดังนั้นเธอจึงเลือกใช้คำสั่งพิเศษของระบบเกมที่สร้างตัวละครให้ใกล้เคียงกับตัวจริงแต่เปลี่ยนแปลงรูปร่างหน้าตาให้แตกต่างไปจากตัวจริงเล็กน้อยพอให้จำไม่ได้ กำหนดให้ตัวละครมีอายุใกล้เคียงกับตัวเองแล้วจึงดำเนินการต่อไป

“แหงะ เอาไงดีหว่า” น้อยหน่ามองดูหน้าต่างสำหรับใส่ค่าสถานะให้ตัวละครแล้วเกาหัว บนหน้าต่างมีรายการสถานะถึงห้าอย่างให้ได้เลือกเพิ่มแต้ม เธอใช้นิ้วจิ้มตัวหนังสือแสดงค่าสถานะต่าง ๆ เพื่ออ่านรายละเอียดอย่างตั้งใจ จุดหมายก็เพื่อการปลูกผักได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด

ความแข็งแรง – หมายถึงแรงหรือกำลังของตัวละคร ส่งผลในการทำกิจกรรมทางกายภาพทุกประเภท ช่วยให้เก็บของในช่องเก็บของได้มากขึ้น ใช้อาวุธที่ต้องการพละกำลังมากได้โดยไม่ถูกหักค่าภาระเป็นต้น

กำลังกาย – หมายถึงกำลังในการทำงานอย่างต่อเนื่อง การใช้อาวุธต่าง ๆ จำเป็นต้องมีกำลังกายที่มากเพียงพอสำหรับการใช้งาน

ความคล่องแคล่ว – หมายถึงความคล่องแคล่ว ความเฉียบคม ไหวพริบ การสังเกตสถานการณ์รอบตัว ความไวต่อสิ่งแวดล้อม จำเป็นสำหรับการใช้อาวุธหรือเครื่องมือที่มีความซับซ้อน ช่วยลดกำลังกายในการใช้งานอาวุธหลายชนิด

พลังเวทมนตร์ – หมายถึงความสามารถเหนือธรรมชาติเกี่ยวกับพลังเวทมนตร์

ปัญญา – หมายถึงความฉลาด ความรอบคอบ ความเข้าใจในศาสตร์ต่าง ๆ ส่งผลถึงความสามารถในการเรียนรู้เวทมนตร์และทักษะต่าง ๆ

น้อยหน่าอ่านข้อมูลของสถานะต่าง ๆ อย่างละเอียดตามประสาของคนที่ต้องทำงานรับผิดชอบแขกในงานเลี้ยงหลายร้อยคน ตัวละครของเธอมีค่าต่าง ๆ อย่างละห้าแต้มตั้งแต่แรกและมีแต้มห้าแต้มให้เพิ่งลงในค่าต่าง ๆ ตามใจชอบ

พลังเวทมนตร์และปัญญาถูกตัดออกไปจากตัวเลือกทั้งหมดเพราะเธอไม่คิดที่จะทำอะไรอย่างอื่นนอกจากปลูกผัก เธอมีความคิดง่าย ๆ ว่าการปลูกผักนั้นจำเป็นต้องใช้ความแข็งแรงในการขุดดินเตรียมแปลงผัก ต้องใช้กำลังกายสำหรับการปลูกผักเป็นเวลานานอย่างต่อเนื่อง และใช้ความคล่องแคล่วในการใช้เครื่องมือต่าง ๆ ดังนั้นเธอจึงเพิ่มแต้มใส่ค่าสถานทั้งสามจำนวน สองแต้ม สองแต้มแหละหนึ่งแต้มตามลำดับ

ตั้งชื่อตัวละครเรียบร้อยแล้วน้อยหน่าก็กดปุ่มยืนยันการสร้างตัวละคร

ชื่อตัวละคร – เรดแครอท

อาชีพ – ผู้เริ่มต้น

พลังชีวิต – 35/35

พลังเวทมนตร์ – 25/25

ความแข็งแรง – 7

กำลังกาย – 7

ความคล่องแคล่ว – 7

พลังเวทมนตร์ – 5

ปัญญา – 5

น้อยหน่าถูกส่งเข้าไปยังห้องกว้างที่เต็มไปด้วยประตูห้องหนึ่ง ซึ่งตรงหน้าของเธอมีหน้าต่างข้อความขนาดใหญ่

กรุณีเลือกจุดเกิดที่ท่านต้องการ แต่ละเมืองจะเป็นเมืองเริ่มต้นสำหรับผู้เล่นใหม่ และจะเป็นจุดที่ผู้เล่นใหม่กลับมาเกิดหลังจากเสียชีวิต จนกว่าผู้เล่นจะบันทึกจุดเกิดในเมืองอื่น

เนื่องจากไม่ทราบข้อมูลในเกมเลยแม้แต่นิดเดียว น้อยหน่าจึงเลือกประตูที่มีป้ายระบุเอาไว้ว่า ป่าสีคราม เธอคิดว่าถ้ามีป่าก็ต้องมีน้ำ ถ้ามีน้ำก็ปลูกผักได้ คิดเช่นนั้นแล้วก็ผลักประตูออกไป